نژاد داشهوند

نژاد داشهوند، سگی که عاشق تعقیب و گریز در تونل است

نژاد داشهوند سگی باهوش، پر جنب و جوش و شجاع است. دلیل اصلی پرورش آن استقامت زیادی است که در این سگ وجود دارد. این نژاد، بسیار سمج و سرسخت است و نسبت به صاحب خود، مهربانی زیادی از خود نشان می‌دهد.

سلامت وت – تا کنون نژادهای زیادی از سگ‌ها را در سلامت وت معرفی کرده‌ایم. امروز درباره نژاد داشهوند صحبت می‌کنیم که به دلیل طول زیاد خود، ظاهر جالبی دارد و شاید به خاطر این شکل و قیافه است که برخی در ایران به آن سگ سوسیسی می‌گویند!

پیشینه

داشهوند یا داکسهوند در آلمان به وجود آمده است که در آنجا به عنوان سگ – گورکن شناخته شده بود، dachs به معنای گورکن و hound به معنی سگ است و دلیل این انتخاب این بوده که آن‌ها توانایی تعقیب کردن گورکن در تونل‌های باریک را به واسطه اندام کشیده و طویل خود داشتند.

تصاویری از سگهای مشابه داشهوند وجود دارد که تاریخچه آن‌ها به قرن ۱۵ میلادی می‌رسد. همچنین چون سگی بوده است که می‌توانسته به خوبی خرگوش شکار کند به آن Rabbit Dog هم گفته می‌شده است.

اما علاوه بر شکار خرگوش توانایی مقابله با روباه‌ها، گرازهای وحشی و همچنین سمورها را بر اساس وزن و جثه متفاوت‌شان داشته‌اند.

این سگ در خود آلمان به نام تکل شناخته می‌شود و در قرن‌های هجدهم و نوزدهم توسط جنگل‌داران اصلاح نژاد شده است. اما در ایران بیشتر به سگ سوسیسی معروف شده است.

قد و وزن

داشهوندها معمولا در دو سایز دیده می‌شوند: استاندارد و مینیاتوری. همه‌ی گونه‌های استاندارد داشهوند (موکوتاه، مو موجدار و موبلند) معمولا وزنی بین ۷ تا ۱۵ کیلوگرم و قدی تا ۴۵ سانتی‌متر دارند.

اما گونه‌های مینیاتوری معمولا وزنی حدود ۵ کیلوگرم و یا حتی کمتر از آن  و قدی تا ۳۵ سانتی‌متر دارند که معمولا از آن‌ها به عنوان تبلیغات استفاده می‌شود و به آن‌ها داشهوندهای عروسکی می‌گویند.

داشهوندهایی که وزن کمتر از  ۷ و بیشتر از ۵ کیلوگرم دارند در رده‌بندی رسمی داشهوندها قرار نمی‌‌گیرند.

خلق و خو

داشهوند سگی باهوش، پر جنب و جوش و شجاع است. دلیل اصلی پرورش آن استقامت زیاد است که در این سگ وجود دارد. این نژاد، بسیار سمج و سرسخت است و نسبت به صاحب خود، مهربانی زیادی از خود نشان می‌دهد. شخصیت این نژاد بر حسب نوع پوشش خارجی می‌تواند متفاوت باشد.

مثلا داشهوندهایی که موی مجعد دارند می‌توانند کاملا بدجنس و آشوبگر باشند شاید به خاطر این است که پس زمینه‌ای از تریرها دارند.

موبلندها بسیار آرام و دوست داشتنی هستند و موکوتاه‌ها هم رفتاری مابین این دو دارند. خلق و خو تحت تاثیر عوامل مختلفی مانند وراثت، آموزش و محیط اطراف حیوان دارد بنابراین حتما دقت کنید که والدین توله‌ای که می‌خواهید از آن نگه داری کنید ویژگی‌های خوبی داشته باشند.

این نژاد هم مانند سگ‌های دیگر نیاز به ارتباط با دیگران دارد پس سعی کنید از بچگی با آن‌ها طوری رفتار کنید تا یک سگ خوب پرورش دهید. این نژاد نسبت به بچه‌هایی که در خانواده حضور دارند و آن‌ها را می‌شناسد بسیار خوش‌رفتار است و علاقه زیادی به بازی کردن با آن‌ها دارد.

مشکلات برای سلامتی

 داشهوند می‌تواند حدود ۱۲ تا ۱۵ سال عمر کند. این نژاد مستعد یکسری از بیماری‌ها از قبیل مشکلات قلبی و ادراری، دیابت و همچنین بیماری‌های دیسک بین مهره‌ای در کمر است.

مراقبت

داشهوندها پرانرژی هستند و نیازمند پیاده‌روی و بازی کردن با دیگر سگ‌ها در بیرون از خانه‌ هستند. حدود ۴ کیلومتر پیاده‌روی در روز برای آن‌ها مناسب است.

این سگ‌ها همچنین عاشق شکار و حفر کردن هستند. نباید بیرون از منزل از آن‌ها نگهداری کرد بلکه به خاطر فعالیت بالایشان حتما باید ناحیه‌ای از منزل به آن‌ها اختصاص داده شود تا بتوانند تمرین و بازی کردن‌های روزانه خود را مدیریت کنند.

داشهوند ممکن است هنگامی که می‌خواهد از ارتفاعی مانند مبل یا صندلی بالا برود یا پایین بیاید به خود صدمه بزند بنابراین حتما پله‌ای برای او تعبیه کنید تا راحت این کار را انجام دهد و همیشه مراقب کارهای او باشید.

سرعت یادگیری آن بالاست و  با استفاده از جایزه مانند غذا یا اسباب‌بازی، می‌توانید کارهای مفیدی به آن آموزش دهید. شاید در آموزش کمی به مشکل بخورید اما صبور باشید چون نژاد داشهوند باهوش است و حتما کار مورد علاقه شما را یاد می‌گیرد.

تغذیه

تا ۲ پیمانه از غذای خشک با کیفیت برای یک روز سگ الزامی است. اما تغذیه حیوان به اندازه، سن، متابولیسم و میزان فعالیت آن بستگی دارد و حتما با استفاده از مشاوره‌های دامپزشکی از میزان تغذیه مطلع شوید.

پوشش بدن و آراستن

نژاد داشهوند موکوتاه معمولا در رنگ‌های قرمز یا کرم به صور خالص و یا به صورت ترکیبی در رنگ‌های مشکی، شکلاتی، خاکستری و حنایی وجود دارند. داشهوندهای موبلند هم با همین رنگ‌ها وجود دارند اما تفاوت آن‌ها با موکوتاه‌ها براق بودن پوشش است.

موبلندها نیازمند شانه کردن منظم هستند و نسبت به موکوتاه‌ها به حمام کردن بیشتری نیاز دارند. داشهوندهایی هم که موی مجعد دارند از لحاظ شکل مو فقط با دو مدل دیگر متفاوتند یعنی موهای آن‌ها کوتاه، ضخیم و سخت است و در هرجای بدن مانند چانه، ابرو و گوش‌ها می‌روید.

نگهداری از موهای مجعد سخت است و آن‌ها علاوه بر اینکه نیازمند شانه کردن مداوم و منظم هستند باید موهایشان در سال دو تا سه بار کوتاه شود.




دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *